Historie Lefkas

Het Ithaka (paradijs) van Odysseus

De historie van het eiland Lefkas gaat terug naar 8000 voor Christus en wordt later zelfs beschreven in de boeken van Homerus toen Odysseus op het eiland Lefkas (toen heette het eiland Ithaka) leefde.

In 1878 zijn de bekende Duitse archeologen Schliemann en Dorpfeld, die jaren daarvoor successen boekten met het zoeken naar de locatie van het paard van Troje, het eiland aandeden. Aan de hand van de boeken van Homerus gingen beiden op Lefkas op zoek naar de baai welke duidelijk werd beschreven in deze historische boeken. Volgens Dorpfeld moest het de baai van Vlycho zijn geweest waar de vloot van Odysseus 4000 jaar geleden heeft gehuisd.

Volgens Schlieman echter was het een baai op het buureiland Kefalonia. Beiden kregen ruzie en gingen uit elkaar. Dorpfeld heeft op zijn beurt contact gezocht met een oude studiegenoot de heer Goekoop, een Nederlander, en zijn verder gaan zoeken op het eiland.

Ze vonden inderdaad overblijfselen van koepelgraven en de funderingen van een groot gebouw, een paleis, die dateren van 4000 voor Christus.

De periode dat Odysseus op het eiland woonde. Schliemann echter boekte op Kefalonia geen successen. De oudste overblijfselen die hij vond dateren van tussen 2000 en 1500 voor Christus. Hier kunnen we uit opmaken dat Kefalonia niet het oude Ithaka van Odysseus is maar toch Lefkas.

Toch was er nog wat verwarring omdat een eiland tussen Kefalonia en Lefkas inmiddels Ithaka heet. Het blijkt dat Odysseus, na jaren op het eiland Lefkas te hebben gewoond, is verbannen naar het buureiland. Hij heeft toen de naam Ithaka, zoals Lefkas toen nog heette, meegenomen naar het buureiland.

De Lefkadianen zijn nog altijd trots op Dorpfeld. Zo staat er aan de boulevard van Nidri een standbeeld van de archeoloog en pronkt een mooi graf van Dorpfeld aan de overkant van de baai van Nidri niet ver van het kerkje Agios Kyriaki.

Lefkas door de eeuwen heen.

In 1967 vonden een groep archeologen werktuigen die dateert van 8000 voor Christus. We kunnen met zekerheid vertellen dat 8000 voor Christus het eiland Lefkas al was bewoond.

Echter de officiële bewoning dateert van 600 voor Christus toen inwoners van de zusterstad van lefkas Korinte het eiland afpakte van de Akarnaniers en er zelf gingen wonen.

In 480 voor Christus deden de inwoners mee aan de Perzische oorlog om vervolgens een paar jaar later met drie boten, 800 manschappen, mee te doen aan een tweede oorlog tegen de Perzen.

In 431 voor Christus regeerden twee grote steden over Griekenland. Sparta en Athene. Korinthe koos de zijde van Sparta en zo ook het eiland Lefkas. De volgende 1600 jaar was het veelal stuivertje wisselen voor het eiland en kent het eiland een Romeinse, Byzantijnse en Venetiaanse periode.

Toen in 1293 Nicephorus Angelus 1, een invloedrijk man die grote delen van Griekenland bezat, zijn dochter trouwde net Giovanni Orsini veranderde er veel op het eiland.

Roberto Orsini, Giovanni zijn vader, was graaf van de eilanden Kefalonia en Zakynthos en schonk het eiland Lefkas aan zijn zoon om er vervolgens, bij de huidige hoofdstad Lefkas stad, een groot fort te bouwen.

Het Santa Mavra fort moest de inwoners beschermen tegen de vele piraten die de kust onveilig maakten. De familie Orsini was een familie met groot aanzien en heeft ook vele pausen geleverd het invloedrijke Rome. Door het fort en het regeren van de familie Orsini brak er een rustige tijd aan op het eiland.

Na de familie Orsini nam de familie d Anjou het fort en het eiland over om het later weer over te doen aan de bekende Italiaanse familie Tocci tot in 1479 de Turken bezit namen van het eiland.

Met 29 boten, onder leiding van Geduk Ahmet Pasha, hadden de Lefkadianen geen schijn van kans. De turken namen 16.000 van de 20.000 Lefkadianen gevangen om ze vervolgens af te voeren en als slaaf te verkopen in Smyrna en Constantinopel. In 1502 veroverde de Venetianen het eiland maar na slechts 1 jaar viel het weer in handen van de Turken. Als enige eiland overigens. De andere Ionische eilanden waren in handen van de Venetianen. De Turken werkte prima samen met de vele piraten die op hun beurt weer de Venetiaanse schepen enterde en leegroofden om hun waar weer aan de Turken te verkopen.

In 1684 trok Francesco Morosini in een 16-daagse oorlog ten strijde tegen de Turken.
Het was een bloederige strijd en de Turken boden flinke weerstand totdat bisschop Timothy van Kefalonia zich met de strijd kwam bemoeien. Hij mengde zich in de oorlog met 150 zwaarbewapende priesters van de naburige eilanden. De Turken bliezen de aftocht en Lefkas kwam weer in Venetiaanse handen. In 1699 kwamen er veel mensen van het eiland Kreta op Lefkas wonen en zo ook vluchtelingen van nog steeds door de Turken bezette delen van Griekenland. Het inwonersaantal steeg weer naar 18.000.
In 1715 viel Lefkas weer even in handen van de Turken maar in 1716 veroverden de Venetianen het eiland weer terug tot 1796. In dat jaar kwam het eiland in Franse handen en regeerde Napoleon over Lefkas.

Dit duurde echter twee jaar want ik 1798 kwam het eiland onder Russisch gezag. De Russen gebruikte het eiland als strategisch punt in de Balkanoorlog. Met de Russische overheersing ging Lefkas een stap terug in de tijd in vergelijking met de Franse overheersing die orde, handel en administratie op het eiland hadden gebracht. Wel ging het eiland onder de Russen deel uitmaken van de United states of the Seven Ionian Islands. In 1807 werd Lefkas bijna verkocht aan de rebel Ali Pasha van Ioannina maar daar stak Graaf John Capodistrius op het laatste moment een stokje voor.

Hij werd overigens later gouverneur van Griekenland en zat op dat moment in het buitenland ministerie van Rusland. Vanaf 1809 vielen alle Ionische eilanden in handen van de Britten die de eilanden regeerden tot 1864 toen de eenwording van Griekenland een feit werd. Lefkas was vanaf dat moment Grieks.